Куҷои зи синаи ман ғам шароб ме шавед

کجا ز سینه من غم شراب می‌شوید

Чаҳ занг аз дили ойӣна об ме шавед

چه زنگ از دل آیینه آب می‌شوید

Чаҳ оби равшани азин чарх нилгун ҷӯям

چه آب روشن ازین چرخ نیلگون جویم

Ки рух ба хӯни шафақ офтоб ме шавед

که رخ به خون شفق آفتاب می‌شوید

Касе ки дар паии ислоҳи бахти тираи мост

کسی که در پی اصلاح بخت تیره ماست

Сиёҳӣ аз пару бол уқоб ме шавед

سیاهی از پر و بال عقاب می‌شوید

Алоҷи ташна дидор нест ҷузи дидор

علاج تشنه دیدار نیست جز دیدار

Куҷои ғам аз дили булбул гулоб ме шавед

کجا غم از دل بلبل گلاب می‌شوید

Ба ҳасани содаи дилии чашм ҳар ки боз шавад

به حسن ساده‌دلی چشم هر که باز شود

Ба ашки талхи надомат китоб ме шавед

به اشک تلخ ندامت کتاب می‌شوید

Агар ғубори ятемии тавон зи гавҳари шаст

اگر غبار یتیمی توان ز گوهر شست

Кудурат аз дили ман ҳам шароб ме шавед

کدورت از دل من هم شراب می‌شوید

зи бас ки дилбари ман ташнаи ҷамол худ аст

ز بس که دلبر من تشنه جمال خود است

Ба обгинаи зи рухи гирд хоб ме шавед

به آبگینه ز رخ گرد خواب می‌شوید

Ба гиряи тирагӣ аз дил равад ки аз резиш

به گریه تیرگی از دل رود که از ریزش

з рӯй хеши сиёҳӣ саҳоб ме шавед

ز روی خویش سیاهی سحاب می‌شوید

Ки гуфтааст дар абри сифед борон нест

که گفته است در ابر سفید باران نیست

Рахши ғам аз дили ман дар ниқоб ме шавед

رخش غم از دل من در نقاب می‌شوید

Чароғ сӯхтагон мешавад зи ҳам равшан

چراغ سوختگان می‌شود ز هم روشن

Ба ашки чеҳраи оташ кабоб ме шавед

به اشک چهره آتش کباب می‌شوید

Ғубор ғам нанишинад ба домании соиб

غبار غم ننشیند به دامنی صائب

Ки тавбаи номаи ман бо шароб ме шавед

که توبه نامه من با شراب می‌شوید