То дидаи маҳв рӯй ту шуд комёб шуд

تا دیده محو روی تو شد کامیاب شد

Шабнам ба офтоб расед офтоб шуд

شبنم به آفتاب رسید آفتاب شد

Ҳасани ту аз дамӣдани хат комёб шуд

حسن تو از دمیدن خط کامیاب شد

Пайғамбари ҷамоли ту соҳиб китоб шуд

پیغمبر جمال تو صاحب کتاب شد

Аз шарми зулфи врўии ту дар нофи оҳӯон

از شرم زلف وروی تو در ناف آهوان

Сад бори машк хӯн шуд вхўни машк ноб шуд

صد بار مشک خون شد وخون مشک ناب شد

Як чашми хоби талхи ҷаҳон дар бисот дошт

یک چشم خواب تلخ جهان در بساط داشت

Он ҳам насиби дидаи шӯр ҳубоб шуд

آن هم نصیب دیده شور حباب شد

То чеҳраи ту дар арақи шарм ғӯта зад

تا چهره تو در عرق شرم غوطه زد

Ҳар орзӯ ки дар дили ман буд об шуд

هر آرزو که در دل من بود آب شد

Оби ҳаёти Хизр гул олуд миннат аст

آب حیات خضر گل آلود منت است

Хуши вақти ташнае ки дучор сароб шуд

خوش وقت تشنه ای که دچار سراب شد

Чун дид гул ба дидаи шабнами бақои умр

چون دید گل به دیده شبنم بقای عمر

Дар бутаи гудоз дар омад гулоб шуд

در بوته گداز در آمد گلاب شد

Аз рафтани ҳубоб чаҳ парвост баҳр ро

از رفتن حباب چه پرواست بحر را

Ишқи турои азин чаҳ ки олам хароб шуд

عشق ترا ازین چه که عالم خراب شد

Соиби зи файзи ҷозибаи ишқи оқибат

صائب ز فیض جاذبه عشق عاقبت

Бо офтоби зарраи ман ҳамрикоб шуд

با آفتاب ذره من همرکاب شد