Чун ҳарфи шикваи барқи зи теғ забон занад

چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زند

Тбхолаҳи қуфли хомшим бар даҳон занад

تبخاله قفل خامشیم بر دهان زند

Дигар чу тир қад накунад рост дар масоф

دیگر چو تیر قد نکند راست در مصاف

Онро ки абрӯии ту ба пушт камон занад

آن را که ابروی تو به پشت کمان زند

Шуд сарвӣ аз баҳори Рахши оҳи сарди ман

شد سروی از بهار رخش آه سرد من

Каз ҷилваи пушти пой бар об равон занад

کز جلوه پشت پای بر آب روان زند

Оҳи баландӣ аз ҷигари рашк май кашам

آه بلندی از جگر رشک می کشم

Хуршеди бӯса чанд бар он остон занад

خورشید بوسه چند بر آن آستان زند

Тир аз танам баровард ангушт зинҳор

تیر از تنم برآورد انگشت زینهار

Аз хӯни гарми ман лаби теғ аломон занад

از خون گرم من لب تیغ الامان زند

Нагузошт пой сарв бабўсем танги чашм

نگذاشت پای سرو ببوسیم تنگ چشم

Дасти чанор бар камар боғбон занад

دست چنار بر کمر باغبان زند

Соиби зи ҳасрати қафас вдом сӯхтем

صائب ز حسرت قفس ودام سوختیم

Кӯи барқи хонаи сӯз ки бар ошён занад

کو برق خانه سوز که بر آشیان زند