Ҳар каси навое аз ман оташ забон шунид

هر کس نوایی از من آتش زبان شنید

Афсурда шуд чу замзама булбулон шунид

افسرده شد چو زمزمه بلبلان شنید

Дар пардаҳои гӯши гул аз ноз раҳ наёфт

در پرده های گوش گل از ناز ره نیافت

Фарёди ман ки гӯши кар боғбон шунид

فریاد من که گوش کر باغبان شنید

Бар оҷизон дароз насозад забон чу тир

بر عاجزان دراز نسازد زبان چو تیر

Пеш аз ҳадаф касе ки фиғон аз камон шунид

پیش از هدف کسی که فغان از کمان شنید

Дар ҳайратам ки аз чаҳ ба гул монад пои сарв

در حیرتم که از چه به گل ماند پای سرو

Зини нағмаҳоитар ки зи об равон шунид

زین نغمه های تر که ز آب روان شنید

Хомӣ буд таваққуъи рӯзии зи осмон

خامی بود توقع روزی ز آسمان

Кӣ зини танури сард касе буи нон шунид

کی زین تنور سرد کسی بوی نان شنید

Девона гар нагашт сараши доғ карданӣ аст

دیوانه گر نگشت سرش داغ کردنی است

Ҳар кас ки васфи хӯбии он длстон шунид

هر کس که وصف خوبی آن دلستان شنید

Дар ҳар дилӣ ки ҳасани гулӯи сӯз ӯ гузашт

در هر دلی که حسن گلو سوز او گذشت

Буии кабоб аз нафасаш метавон шунид

بوی کباب از نفسش می توان شنید

Соиб гирифт гӯшае аз аҳли рӯзгор

صائب گرفت گوشه ای از اهل روزگار

Азбс ки ношуниданӣ аз мардумон шунид

ازبس که ناشنیدنی از مردمان شنید