Ба ҷои сабза чу айёми зиндагӣ басар ояд

به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آید

Забони мори зи хоки сухани гузида бар ояд

زبان مار ز خاک سخن گزیده بر آید

Аҷаб ки тай шавад ин роҳ каз ситезаи толеъ

عجب که طی شود این راه کز ستیزه طالع

зи по чу хори кашами нохунам ба санг бар ояд

ز پا چو خار کشم ناخنم به سنگ بر آید

Бағали кушода чу субҳами ситораи рез чу гардун

بغل گشاده چو صبحم ستاره ریز چو گردون

Ба ин умед ки хуршед рӯем аз сафар ояд

به این امید که خورشید رویم از سفر آید

Куҷост боди Муродӣ ки бе фусуни муаллим

کجاست باد مرادی که بی فسون معلم

Сафинаам ба карони зини муҳӣти пар хатар ояд

سفینه ام به کران زین محیط پر خطر آید

На рӯй оинае дар назар на оинаи рӯе

نه روی آینه ای در نظر نه آینه رویی

Чигуна тӯтӣ бе мисли ман ба ҳарф дар ояд

چگونه طوطی بی مثل من به حرف در آید

Шгўн надорад бастани камар ба хӯни заъифон

شگون ندارد بستن کمر به خون ضعیفان

зи раг гушӯдани мохўни зи чашм нештар ояд

ز رگ گشودن ماخون ز چشم نیشتر آید

Замона Эйаст ки банданд бар Рахш дар канъон

زمانه ای است که بندند بر رخش در کنعان

Агар ба дасти тиҳии моҳи Миср аз сафар ояд

اگر به دست تهی ماه مصر از سفر آید

Ба ҷанги душмани оҷизи Марв ки дар раҳи мардӣ

به جنگ دشمن عاجز مرو که در ره مردی

Агар ба санг хӯрд теғ ба ки бар сипар ояд

اگر به سنگ خورد تیغ به که بر سپر آید

Маро ки субҳи нишот аз саводи номаи бихандад

مرا که صبح نشاط از سواد نامه بخندد

Кадоми ид ба ин мерасад ки нома бар ояд

کدام عید به این می رسد که نامه بر آید

Чаҳ ҷои хома ки аз дард чун қалам бишкофад

چه جای خامه که از درد چون قلم بشکافد

Ҳадиси ҳиҷр агар бар забон нештар ояд

حدیث هجر اگر بر زبان نیشتر آید

Ба ҷайби хоки фурӯи бардаи сар ба толеъи ворун

به جیب خاک فرو برده سر به طالع وارون

Чигуна донаи умеди азин баҳор бар ояд

چگونه دانه امید ازین بهار بر آید

Фазои хок шкрзор шуд зи калаки ту соиб

فضای خاک شکرزار شد ز کلک تو صائب

Ки дида аз не бе мағзи ӣнқадар шукр ояд

که دیده از نی بی مغز اینقدر شکر آید