Захми мо паҳлу ба ханҷар ме диҳад

زخم ما پهلو به خنجر می‌دهد

Шишаи мо сангро пар ме диҳад

شیشه ما سنگ را پر می‌دهد

Синаи мо аз ҳуҷуми дарду доғ

سینهٔ ما از هجوم درد و داغ

Ёдӣ аз саҳроӣ маҳшар ме диҳад

یادی از صحرای محشر می‌دهد

Шавқ аз афтодагони роҳи ишқ

شوق از افتادگان راه عشق

намесетанд по ва шҳпр ме диҳад

می ستاند پا و شهپر می‌دهد

Бемагас ҳаргиз намонад анкабут

بی مگس هرگز نماند عنکبوت

Ризқро рӯзии расон пар ме диҳад

رزق را روزی رسان پر می‌دهد

Ноумедии аввали амидҳост

ناامیدی اوّل امّیدهاست

Нахли мо чун хушк шуд , бар ме диҳад

نخل ما چون خشک شد، بر می‌دهد

Ҳӯшёрӣ гарчи ҷон гуфтугӯаст

هوشیاری گرچه جان گفتگوست

Май суханро ранг дигар ме диҳад

می سخن را رنگ دیگر می‌دهد

Аз бузургӣ бар хӯрд ё раби муҳӣт

از بزرگی بر خورد یا رب محیط

намесетанд мум ва анбар ме диҳад

می‌ستاند موم و عنبر می‌دهد

Ҳиммати мардони магар корӣ кунад

همت مردان مگر کاری کند

Нақши мо кӣ дод шшдр ме диҳад

نقش ما کی داد ششدر می‌دهد

намедиҳад зарро ба зар ҳар кас чу гул

می دهد زر را به زر هر کس چو گل

Хурдаи худро ба соғар ме диҳад

خردهٔ خود را به ساغر می‌دهد

намешавад чун хомаи соиби сурхи рӯ

می‌شود چون خامه صائب سرخ رو

Ҳар ки дар роҳи сухан сар ме диҳад

هر که در راه سخن سر می‌دهد