Фалак аз нолаи мо нарм нашуд

فلک از ناله ما نرم نشد

Кҷрўони сахт камон ме бошанд

کجروان سخت کمان می باشند

Бо қалами рози туро чун гӯям

با قلم راز ترا چون گویم

Дили сиёҳони ду забон ме бошанд

دل سیاهان دو زبان می باشند

То дами бози пасини аҳли назар

تا دم باز پسین اهل نظر

Чун шарари дил нигарон ме бошанд

چون شرر دل نگران می باشند

Бештари хуши нафасон чун нофа

بیشتر خوش نفسان چون نافه

Дар таҳи хирқа ниҳон ме бошанд

در ته خرقه نهان می باشند

Нофаи домани саҳрои вуҷӯд

نافه دامن صحرای وجود

Жандаи пӯшон ҷаҳон ме бошанд

ژنده پوشان جهان می باشند

Шуълаҳо пеши лаби мо соиб

شعله ها پیش لب ما صائب

Хомашу баста забон ме бошанд

خامش و بسته زبان می باشند

Суфиёни соф равон ме бошанд

صوفیان صاف روان می باشند

Чун садафи пок даҳон ме бошанд

چون صدف پاک دهان می باشند

Дар таҳи сабзаи шамшери бало

در ته سبزه شمشیر بلا

Соф чун об хазон ме бошанд

صاف چون آب خزان می باشند

Рӯзи осӯда ва шабҳои дароз

روز آسوده و شبهای دراز

Ҳамчуи анҷум нигарон ме бошанд

همچو انجم نگران می باشند

Ганҷи зери қадам ва бар дар халқ

گنج زیر قدم و بر در خلق

Шайъи ءи ллаҳ занон ме бошанд

شی ء لله زنان می باشند

Гул хомӣаст сухани пардозӣ

گل خامی است سخن پردازی

Пухтагони баста забон ме бошанд

پختگان بسته زبان می باشند

Булбулоне ки чаман муштоқанд

بلبلانی که چمن مشتاقند

Дар қафаси бол занон ме бошанд

در قفس بال زنان می باشند

То насими саҳарӣ ҷилва гарост

تا نسیم سحری جلوه گراست

Баргҳо бол фишон ме бошанд

برگها بال فشان می باشند

Чун кафи баҳри сабки ҷавлонон

چون کف بحر سبک جولانان

Бар сари об равон ме бошанд

بر سر آب روان می باشند