Помнаҳи беруни зи ҳади худ камол инасту бас

پامنه بیرون ز حدِِّ خود کمال این است و بس

Пеш аҳл дид малик безавол инасту бас

پیشِ اهلِ دید ملکِ بی‌زوال این است و بس

Дарди худбинӣ буд сад парда аз кӯрии бтар

دردِ خودبینی بود صد پرده از کوری بتر

Ахтари арбоби бенишро вабол инасту бас

اخترِ اربابِ بینش را وبال این است و بس

Хӯни дил хӯрдан пушаймонӣ надорад дар қафо

خونِ دل خوردن پشیمانی ندارد در قفا

Гар шаробӣ ҳаст дар олами ҳалол инасту бас

گر شرابی هست در عالم حلال این است و بس

Чашми пӯшидани ҷаҳонро зери бол овардан аст

چشم‌پوشیدن جهان را زیرِ بال‌آوردن است

Шоҳбози маърифатро шоҳбол инасту бас

شاهبازِ معرفت را شاهبال این است و بس

Ботини худро музайян кун ба ахлоқи ҷамил

باطنِ خود را مزین کن به اخلاقِ جمیل

Кончаҳ мемонад ба ҳасани лоязол инасту бас

کانچه می‌ماند به حسنِ لایزال این است و بس

Гӯши сангин , санги дандони сабки мағзон буд

گوشِ سنگین، سنگِ دندانِ سبک‌مغزان بود

Ҳарзаи гӯйони ҷаҳонро гӯшмол инаст вбс

هرزه‌گویانِ جهان را گوشمال این است وبس

Аз гуноҳи худ агар шармандае дигар макун

از گناهِ خود اگر شرمنده‌ای دیگر مکن

Шоҳиди хиҷлат , далели инфеъол инасту бас

شاهدِ خجلت، دلیلِ انفعال این است و بس

Хешро наздик май доне , азон даврии зи ҳақ

خویش را نزدیک می‌دانی، ازان دوری ز حق

Дўршўи зи андешаи ботил , висол инасту бас

دورشو ز اندیشهٔ باطل، وصال این است و بس

Ъушрати мо дар рикоби маънии нозук буд

عشرتِ ما در رکابِ معنیِ نازک بود

Иди мо нозуки хаёлонро ҳилол инасту бас

عیدِ ما نازک‌خیالان را هلال این است و بس

То магар бар чун худӣ дар гуфтугӯ ғолиб шаванд

تا مگر بر چون خودی در گفتگو غالب شوند

Матлаби арбоби илм аз қилу қол инасту бас

مطلبِ اربابِ علم از قیل و قال این است و بس

То ба худдории гумони илму дониш , наақсо

تا به خودداری گمانِ علم و دانش، ناقصی

Чун ба нақс худ шудӣ қойил , камол инасту бас

چون به نقصِ خود شدی قایل، کمال این است و بس

Дасти таҳсин бар сари дӯши қалам соиб бикаш

دستِ تحسین بر سرِ دوشِ قلم صائب بکش

Миннатҳои фикри арбоби камол инасту бас

منتهای فکرِ اربابِ کمال این است و بس