Миваи боғи умедами доғ ҳурмонасту бас
میوه باغ امیدم داغ حرمان است و بس
Ёри дилсӯзӣ ки май байнам намакдонасту бас
یار دلسوزی که می‌بینم نمکدان است و بس
Пушт ва рӯй ин варақро борҳо гардӣда ам
پشت و روی این ورق را بارها گردیده‌ام
Олам аз ҷаҳони мураккаби як шабистонасту бас
عالم از جهان مرکب یک شبستان است و بس
Нури шарм аз дидаи хубони бозории мҷўӣ
نور شرم از دیده خوبان بازاری مجوی
Ин ҷавоҳири серума дар чашм ғизолонасту бас
این جواهر سرمه در چشم غزالان است و بس
Сангро ёқӯт май созам ба сад хӯни ҷигар
سنگ را یاقوت می‌سازم به صد خون جگر
Рӯзем чун офтоб аз чархи як нонасту бас
روزیم چون آفتاب از چرخ یک نان است و بس
Он ки гоҳе уқдае вомӣ кунад аз кори ман
آن که گاهی عقده‌ای وامی‌کند از کار من
Дар биёбони талаби хор муғелонасту бас
در بیابان طلب خار مغیلان است و بس
намекашад ҳаркас ки дар қайди либоси оради маро
می‌کشد هرکس که در قید لباس آرد مرا
Ҳалқаи фитроки ман тавқ гиребонаст вбс
حلقه فتراک من طوق گریبان است وبس
Чун нигарадам гирди сртопоӣ ӯ чун гирдбод ?
چون نگردم گرد سرتاپای او چون گردباد؟
Покдомонӣ ки май байнам биёбонасту бас
پاکدامانی که می‌بینم بیابان است و بس
Дили нёзрдн агар шарти мусулмонӣ буд
دل نیازردن اگر شرط مسلمانی بود
наме тавон гуфтани ҳамин ҳиндӯ мусулмонасту бас
می‌توان گفتن همین هندو مسلمان است و بس
Чашми ибрат боз кун соиби зи шабнами пандгир
چشم عبرت باز کن صائب ز شبنم پندگیر
Ҳосили қурби накӯёни чашм гирёнасту бас
حاصل قرب نکویان چشم گریان است و بس