Дошт имрӯзи рухи ёри ҳиҷобӣ ки мапурс

داشت امروز رخ یار حجابی که مپرس

Зад ба рӯй дили мадҳуши гулобӣ ки мапурс

زد به روی دل مدهوش گلابی که مپرس

Агар аз шарму ҳаёи бўддўчшмши махмур

اگر از شرم و حیا بوددوچشمش مخمور

Аз арақ дошт Рахши олами обӣ ки мапурс

از عرق داشت رخش عالم آبی که مپرس

Ханда мекард , вале дошт зи пари кории ҳасан

خنده می کرد، ولی داشت ز پر کاری حسن

Дршкрхндаҳи ниҳони заҳри итобӣ ки мапурс

درشکرخنده نهان زهر عتابی که مپرس

Гарчи май зднгаҳи шӯх ба бозӣ дар сулҳ

گرچه می زدنگه شوخ به بازی در صلح

Дошт бобӯсаи даҳонаш шкробӣ ки мапурс

داشت بابوسه دهانش شکرابی که مپرس

Дошт аз сангдилӣ ҳар мижаи хунхораш

داشت از سنگدلی هر مژه خونخوارش

Пеши даст аз дили сдпораҳи кабобӣ ки мапурс

پیش دست از دل صدپاره کبابی که مپرس

Ҳар саволӣ ки азуи хирагӣ шавқ намӯд

هر سؤالی که ازو خیرگی شوق نمود

Дод дар зери лаби хеши ҷавобӣ ки мапурс

داد در زیر لب خویش جوابی که مپرس

Гарчи бе пардаи буруни омада буд азхлўт

گرچه بی پرده برون آمده بود ازخلوت

Дошт аз ҳайрати дидори ниқобӣ ки мапурс

داشت از حیرت دیدار نقابی که مپرس

Ноз ҳар чанд ба домон нигаҳ ме овехт

ناز هر چند به دامان نگه می آویخت

Май давид аз паии дилҳо ба шитобӣ ки мапурс

می دوید از پی دلها به شتابی که مپرس

Бо хату зулфи худ аз раҳгузар дилҳо дошт

با خط و زلف خود از رهگذر دلها داشت

Мӯи шикофонаи ҳисобӣу китобӣ ки мапурс

مو شکافانه حسابی و کتابی که مپرس

Аз хаёл лаб мегаван хроботии худ

از خیال لب میگون خراباتی خود

Дошт дар соғари андешаи шаробӣ ки мапурс

داشت در ساغر اندیشه شرابی که مپرس

Бо хаёлаши дили савдоеи соиби ҳамаи шаб

با خیالش دل سودایی صائب همه شب

Буд машғӯли саволӣу ҷавобӣ ки мапурс

بود مشغول سؤالی و جوابی که مپرس