Боздорм ба назари хати ғуборӣ ки мапурс

باز دارم به نظر خط غباری که مپرس

Соя кардааст ба ман абрбҳорӣ ки мапурс

سایه کرده است به من ابر بهاری که مپرس

Нест дар рафтани дили ҳеҷ гуноҳӣ аз ман

نیست در رفتن دل هیچ گناهی از من

Кашишӣ дидаам аз ҷилваи ёрӣ ки мапурс

کششی دیده‌ام از جلوه یاری که مپرس

Гар чу гули чоки занами ҷомаи ҷони маъзӯрам

گر چو گل چاک زنم جامه جان معذورم

Дидаам субҳи баннои гӯши нигорӣ ки мапурс

دیده‌ام صب،  بناگوش نگاری که مپرس

Аҷабӣ нест змни тоқат агар ваҳшӣ шуд

عجبی نیست ز من طاقت اگر وحشی شد

Зада нохун ба дилами шери шикорӣ ки мапурс

زده ناخن به دلم شیرشکاری که مپرس

Чаҳ хаёласт дил аз пой нишинад дигар ?

چه خیال است دل از پای نشیند دیگر؟

Ҷилвае дидаем аз шоҳсўорӣ ки мапурс

جلوه‌ای دیده‌ایم از شاهسواری که مپرس

Дидаам нақши Муродӣ ки тмошодорд

دیده‌ام نقش مرادی که تماشا دارد

Додаам дасти иродат ба нигорӣ ки мапурс

داده‌ام دست ارادت به نگاری که مپرس

Ман ҳайрон накунам машқи ҷунун , пас чаҳ кунам ?

من حیران نکنم مشق جنون، پس چه کنم؟

Ҳаст дирамади назари хати ғуборӣ ки мапурс

هست در مد نظر خط غباری که مپرس

Чун насузад ҷигари санг ба навмидии ман ?

چون نسوزد جگر سنگ به نومیدی من ؟

Рӯй гардондаи змни лолаи изорӣ ки мапурс

روی گردانده ز من لاله عذاری که مپرس

Кардаам аҳд ки корӣ нагузинам ҷузи ишқ

کرده‌ام عهد که کاری نگزینم جز عشق

Бетаъаммул задаам даст ба корӣ ки мапурс

بی تأمل زده‌ام دست به کاری که مپرس

Шаб ки он мӯри миёни танги дроғўшм буд

شب که آن مورمیان، تنگ در آغوشم بود

Доштам аз ғами айёми канорӣ ки мапурс

داشتم از غم ایام کناری که مپرس

Ман на онам ки хӯрам бор дигар бозии чарх

من نه آنم که خورم بار دگر بازی چرخ

Хӯрдаам зини қафаси танги фишорӣ ки мапурс

خورده‌ام زین قفس تنگ فشاری که مپرس

Чун ба шукрона насозам ду ҷаҳони роозод ?

چون به شکرانه نسازم دو جهان را آزاد؟

Чашми домам шудаи равшан ба шикорӣ ки мапурс

چشم دامم شده روشن به شکاری که مپرس

Накунад вақти марои зеру зибри суҳбати халқ

نکند وقت مرا زیر و زبر صحبت خلق

Каз дили танг маро ҳаст ҳисорӣ ки мапурс

کز دل تنگ مرا هست حصاری که مپرس

Ғунча хусбон гулистони ҷаҳонро соиб

غنچه خسبان گلستان جهان را صائب

Ҳаст дар пардаи дили боғу баҳорӣ ки мапурс

هست در پرده دل باغ و بهاری که مپرس