Ба дами чўотши сӯзон , ба чеҳра чун зрбош

به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباش

Бар осмони сухани офтоб анвар бош

بر آسمان سخن آفتاب انور باش

Садаф ба дасти тиҳии сад ятемро пурвирд

صدف به دست تهی صد یتیم را پرورد

Ту ҳам зи обилаи кафи ятем парвар бош

تو هم ز آبله کف یتیم پرور باش

Дили шикаста ба дасти ор бо туҳидастӣ

دل شکسته به دست آر با تهیدستی

Ҳамеша сабзу сарафроз чун санавбар бош

همیشه سبز و سرافراز چون صنوبر باش

Гули заъиф навозӣаст сарфароз шудан

گل ضعیف نوازی است سرفراز شدن

Ба зарраи файзи расон , офтоб анвар бош

به ذره فیض رسان ،آفتاب انور باش

Ба миваи коми ҷаҳон чун намекунӣ ширин

به میوه کام جهان چون نمی کنی شیرین

Чу сарву бед ба ҳар ҳоли соя густар бош

چو سرو و بید به هر حال سایه گستر باش

Ганаии табъ буд кимиёии рӯҳонӣ

غنای طبع بود کیمیای روحانی

Чу нест моли муяссар , ба дил тавонгар бош

چو نیست مال میسر، به دل توانگر باش

зи гоҳўораҳ таслим кун сафинаи хеш

ز گاهواره تسلیم کن سفینه خویش

Миёни баҳри бало дар канор модар бош

میان بحر بلا در کنار مادر باش

Мабод дунба гудозат кунанд чун маи бадар

مباد دنبه گدازت کنند چون مه بدر

Чу моҳи иди дарин сайди гоҳ лоғар бош

چو ماه عید درین صید گاه لاغر باش

Ба дасти деви мадаи хотами сулаймон ро

به دست دیو مده خاتم سلیمان را

Нигоҳбони хиради азшроб аҳмар бош

نگاهبان خرد ازشراب احمر باش

Ба тираи рӯеи фақри азсиаҳ дилон бигурез

به تیره رویی فقر ازسیه دلان بگریز

Чун хӯни мурдаи мусаллами з захм нашутур бош

چون خون مرده مسلم ز زخم نشتر باش

Хазон фусурда насозад баҳори анбар ро

خزان فسرده نسازد بهار عنبر را

Дарин ҷаҳони хунак чун баҳор анбар бош

درین جهان خنک چون بهار عنبر باش

Агар гирифтаи дилӣ аз ҷаҳонёни соиб

اگر گرفته دلی از جهانیان صائب

Зхўиши хаймаи буруни зани ҷаҳон дигар бош

زخویش خیمه برون زن جهان دیگر باش