Касе ки дидан рӯй ту кард ҳайронаш

کسی که دیدن روی تو کرد حیرانش

Ба дида об нагардад зи меҳри тобонаш

به دیده آب نگردد ز مهر تابانش

Гули изори туро ҳоҷат нигаҳбон нест

گل عذار تو را حاجت نگهبان نیست

Ки ҳаст аз арақи шарми худ нигаҳбонаш

که هست از عرق شرم خود نگهبانش

Кунад зи лутфи бадани кори ахгари сӯзон

کند ز لطف بدن کار اخگر سوزان

Фитад агар гул бехор дар гиребонаш

فتد اگر گل بی‌خار در گریبانش

Агар чаҳ моидаҳи ҳасанро ниҳоят нест

اگر چه مایده حسن را نهایت نیست

зи пораи дил хешаст ризқи муҳимонаш

ز پاره دل خویش است رزق مهمانش

Гули сабоҳ , дарбаста оядаш ба назар

گل صباح،دربسته آیدش به نظر

Фитод дида ҳар кас ба рӯй хандонаш

فتاد دیده هر کس به روی خندانش

Марои зи писта даҳонеаст чашми дилсӯзӣ

مرا ز پسته‌دهانی است چشم دلسوزی

Ки шӯри ҳашар буд гардаи намакдонаш

که شور حشر بود گرده نمکدانش

Ба ҳеҷ қатраи борон ба чашм кам мангар

به هیچ قطره باران به چشم کم منگر

Ки ҳаст махзани гавҳари зи синаи чоконаш

که هست مخزن گوهر ز سینه‌چاکانش

зи луқмаи ҳирси гадо кам намешавад соиб

ز لقمه حرص گدا کم نمی‌شود صائب

Лаби савол дигар мешавад лаби Нонаш

لب سؤال دگر می‌شود لب نانش