Чаман бурид ба миқрози рашк , сунбули хеш

چمن برید به مقراض رشک، سنبل خویش

Саромадии зи накӯён ба зулфу кокули хеш

سرآمدی ز نکویان به زلف و کاکل خویش

Агар чаҳ ҳаст лабат бениёз аз пурсиш

اگر چه هست لبت بی نیاز از پرسش

Бипурс ҳоли маро гоҳе аз тағофули хеш

بپرس حال مرا گاهی از تغافل خویش

Фитодагӣаст ки пушташ намерасад ба замин

فتادگی است که پشتش نمی رسد به زمین

Ба хасми хеши саворами ман азтҳмли хеш

به خصم خویش سوارم من ازتحمل خویش

Каминаи ҳукми шаҳаншоҳи ишқи ин ҳукм аст

کمینه حکم شهنشاه عشق این حکم است

Ки гул пиёда равад дар рикоби булбули хеш

که گل پیاده رود در رکاب بلبل خویش

Чаҳ неъматӣаст дарин роҳи пурхатари соиб

چه نعمتی است درین راه پرخطر صائب

Ки бастаем гарон , тӯшаи таваккули хеш

که بسته ایم گران، توشه توکل خویش