Дил нигарадед шаби васли тиҳӣ аз гила ҳо

دل نگردید شب وصل تهی از گله‌ها

Тай шуд ин водӣ ва ҳамвор нашуд обила ҳо

طی شد این وادی و هموار نشد آبله‌ها

Асар аз грмрўон нест , ҳамоно гардид

اثر از گرمروان نیست، همانا گردید

Дар дили санги ниҳони оташи ин қофила ҳо

در دل سنگ نهان آتش این قافله‌ها

Шӯри ман беш шуд аз чӯби гулу сояи бед

شور من بیش شد از چوب گل و سایه بید

Гашти шерозаи девонагии ин силсила ҳо

گشت شیرازهٔ دیوانگی این سلسله‌ها

Гуфтам аз обила , чашмӣ бигушоед поем

گفتم از آبله، چشمی بگشاید پایم

Парда хоб шуд аз ғифлати ман обила ҳо

پردهٔ خواب شد از غفلت من آبله‌ها

Надиҳади суд ба бе тобии дили сабру шикеб

ندهد سود به بی‌تابی دل صبر و شکیب

Кӣ з афшурдани по , кам шавад ин зилзилаҳо ?

کی ز افشردن پا، کم شود این زلزله‌ها؟

Дар рзоҷўиӣ ҳақ кӯш , на хушнӯдии халқ

در رضاجویی حق کوش، نه خشنودی خلق

Тарк воҷиб натавон кард ба ин нофила ҳо

ترک واجب نتوان کرد به این نافله‌ها

Марг чун боди хазон , халқи варақҳои дарахт

مرگ چون باد خزان، خلق ورق‌های درخت

Ҳаст чун даврии авроқи зи ҳам фосила ҳо

هست چون دوری اوراق ز هم فاصله‌ها

Манзилӣ нест дарин раҳ , нафас сӯхта аст

منزلی نیست درین ره، نفس سوخته است

Ҳар сиёҳӣ ки ба чашм ояд азин марҳала ҳо

هر سیاهی که به چشم آید ازین مرحله‌ها

Соиб аз фард равон бош ки чун мавҷи сароб

صائب از فرد روان باش که چون موج سراب

Рӯ ба дарёӣ адам меравад ин қофила ҳо

رو به دریای عدم می‌رود این قافله‌ها