Илми нусрати мо оҳи саҳаргоҳии мо

علم نصرت ما آه سحرگاهی ما

Меҳри хомӯшии мо чатри шаҳаншоҳии мо

مهر خاموشی ما چتر شهنشاهی ما

Мо з бебаргу навоеи хат покӣ дорем

ما ز بی برگ و نوایی خط پاکی داریم

Чаҳ кунад бод хазоне ба рухи коҳии мо ?

چه کند باد خزانی به رخ کاهی ما؟

Чархи чандон ки занад нақши ҳаводис бар об

چرخ چندان که زند نقش حوادث بر آب

намешавад ҷавҳари ойӣнаи огоҳии мо

می شود جوهر آیینه آگاهی ما

Чаҳ таваққуъи зи рафиқон дигар бояд дошт ?

چه توقع ز رفیقان دگر باید داشت؟

Соя ҷое ки кашад пои зи ҳамроҳии мо

سایه جایی که کشد پای ز همراهی ما

Рафта будем ки аз водии дил давр шавем

رفته بودیم که از وادی دل دور شویم

Нафас сӯхта шуд серумаи огоҳии мо

نفس سوخته شد سرمه آگاهی ما

Ҳар сари хори дарин дашт чароғӣ гардид

هر سر خار درین دشت چراغی گردید

Пой барҷост ҳамон зулмати гумроҳии мо

پای برجاست همان ظلمت گمراهی ما

Рафт умру қадам аз худ наниҳодем бурун

رفت عمر و قدم از خود ننهادیم برون

Дод аз ғифлати мо , оҳи зи кӯтоҳии мо

داد از غفلت ما، آه ز کوتاهی ما

Ҳамчунон хор ба дил аз раг хомӣ дорем

همچنان خار به دل از رگ خامی داریم

Фалс агар доғ шавад бар бадани моҳии мо

فلس اگر داغ شود بر بدن ماهی ما

Нест дар домани ин дашт , шикории соиб

نیست در دامن این دشت، شکاری صائب

Ки илм чарб кунад оҳи саҳаргоҳии мо

که علم چرب کند آه سحرگاهی ما