з дӯзахаст чаҳ парвои ниёзманди туро ?

ز دوزخ است چه پروا نیازمند ترا؟

Ки сохт шуълаи сувидои дили сапанди туро

که ساخت شعله سویدای دل سپند ترا

Магари зи хоки шаҳидони ишқ май ое ?

مگر ز خاک شهیدان عشق می آیی؟

Ки дасту пои нигорин буд саманди туро

که دست و پای نگارین بود سمند ترا

Сипеҳри сабзаи хобида Эйаст дар қадамаш

سپهر سبزه خوابیده ای است در قدمش

Ба умри Хизр чаҳ нисбати қади баланди туро ?

به عمر خضر چه نسبت قد بلند ترا؟

Табассуми ту дил аз кор май барад чун субҳ

تبسم تو دل از کار می برد چون صبح

Чаҳ ҳоҷатаст мукаррар кунанд қанди туро ?

چه حاجت است مکرر کنند قند ترا؟

Ба бе қарори ту дӯзах чаҳ метавонад кард ?

به بی قرار تو دوزخ چه می تواند کرد؟

Ки оташаст баҳори тараби сапанди туро

که آتش است بهار طرب سپند ترا

Чу омадӣ ба шикори ман он қадр биншин

چو آمدی به شکار من آنقدر بنشین

Ки тавқи гардан имон кунам каманди туро

که طوق گردن ایمان کنم کمند ترا

Шикори лоғар мо нест қобили тасхир

شکار لاغر ما نیست قابل تسخیر

Вагарнаи рутба озодагӣаст банди туро

وگرنه رتبه آزادگی است بند ترا

Агар чаҳ танг шукр шуд ҷаҳони зи гуфтораш

اگر چه تنگ شکر شد جهان ز گفتارش

Надидааст касе лаъли нӯшханди туро

ندیده است کسی لعل نوشخند ترا