Агар ба бандагӣ иршод мекунем туро
اگر به بندگی ارشاد می کنیم ترا
Ишора Эйаст ки озод мекунем туро
اشاره ای است که آزاد می کنیم ترا
Ту бо шикастагии пои қадам ба роҳи гузор
تو با شکستگی پا قدم به راه گذار
Ки мо ба ҷозиба имдод мекунем туро
که ما به جاذبه امداد می کنیم ترا
Ба доманӣ ки дарин роҳ бар камари бандӣ
به دامنی که درین راه بر کمر بندی
Ғании зи роҳила ва зод мекунем туро
غنی ز راحله و زاد می کنیم ترا
Башу ба хӯни зи дили андешаи раҳоӣ ро
بشو به خون ز دل اندیشه رهایی را
Кигар адами шӯй , эҷод мекунем туро
که گر عدم شوی، ایجاد می کنیم ترا
Дарин муҳӣт , чу қасри ҳубоб агар сад бор
درین محیط، چو قصر حباب اگر صد بار
Хароб май шӯй , обод мекунем туро
خراب می شوی، آباد می کنیم ترا
Ба теғи ғамзаи дилатро кунем агар сад чок
به تیغ غمزه دلت را کنیم اگر صد چاک
Ба зулф , шона шамшод мекунем туро
به زلف، شانه شمشاد می کنیم ترا
Туро ба ҷинат дарбаста мешавем далел
ترا به جنت دربسته می شویم دلیل
Агар ба хомшӣ иршод мекунем туро
اگر به خامشی ارشاد می کنیم ترا
зи шукр ва шиква мазан дами ту чун тнки зарфон
ز شکر و شکوه مزن دم تو چون تنک ظرفان
Агар ғамин ва агар шод мекунем туро
اگر غمین و اگر شاد می کنیم ترا
зи марги талх ба мо бадгумон машав зинҳор
ز مرگ تلخ به ما بدگمان مشو زنهار
Ки аз тилисми ғам озод мекунем туро
که از طلسم غم آزاد می کنیم ترا
Фромшии зи фаромӯшии ту май хезад
فرامشی ز فراموشی تو می خیزد
Агар ту ёд кунӣ , ёд мекунем туро
اگر تو یاد کنی، یاد می کنیم ترا
Агар ту чашм бапушӣ зи шоҳидони муҷоз
اگر تو چشم بپوشی ز شاهدان مجاز
Ғании зи ҳасан худодод мекунем туро
غنی ز حسن خداداد می کنیم ترا
Агар зи кӯҳи ғами мо гарон насозӣ рӯй
اگر ز کوه غم ما گران نسازی روی
зи хуррамии фараҳ обод мекунем туро
ز خرمی فرح آباد می کنیم ترا
Чу моҳён машав аз ёд кард мо ғофил
چو ماهیان مشو از یاد کرد ما غافل
Вагарнаи рӯзӣ сайёд мекунем туро
وگرنه روزی صیاد می کنیم ترا
Агар ту барги алойиқи з худ биафшонӣ
اگر تو برگ علایق ز خود بیفشانی
Баҳори олам эҷод мекунем туро
بهار عالم ایجاد می کنیم ترا
Навозишӣаст забонро , на аз фаромӯшӣ аст
نوازشی است زبان را، نه از فراموشی است
Агар гуҳӣ ба забон ёд мекунем туро
اگر گهی به زبان یاد می کنیم ترا
Надидаем ба ин лутфи одамӣ , чаҳ аҷаб
ندیده ایم به این لطف آدمی، چه عجب
Агар ғалат ба призод мекунем туро
اگر غلط به پریزاد می کنیم ترا
Мсози рӯи турш аз гӯшмоли мо соиб
مساز رو ترش از گوشمال ما صائب
Ки мо ба тарбият устод мекунем туро
که ما به تربیت استاد می کنیم ترا