Агар ба лолаи шӯии ҳам пиёла дар саҳро
اگر به لاله شوی هم پیاله در صحرا
Шавад ду оташаи рухсори лола дар саҳро
شود دو آتشه رخسار لاله در صحرا
Хумори наргиси Лайлӣ ба чашм маҷнӯн шуд
خمار نرگس لیلی به چشم مجنون شد
Яке ҳазор зи чашми ғизола дар саҳро
یکی هزار ز چشم غزاله در صحرا
зи ҷодаҳо чу раги чанг нола бархезад
ز جاده ها چو رگ چنگ ناله برخیزد
Агар шавад зи лабами паҳн , нола дар саҳро
اگر شود ز لبم پهن، ناله در صحرا
намешавад дили пари хӯни кушода аз вусъат
نمی شود دل پر خون گشاده از وسعت
Ки шуд гиреҳ ба ҷигари оҳи лола дар саҳро
که شد گره به جگر آه لاله در صحرا
Фиғон ки ҳалқаи саргаштагии зи ҳайронӣ
فغان که حلقه سرگشتگی ز حیرانی
Иҳота карда марои ҳамчуи ҳола дар саҳро
احاطه کرده مرا همچو هاله در صحرا
Магари насим азон зулф саргузаштӣ гуфт ?
مگر نسیم ازان زلف سرگذشتی گفت؟
Ки лолаҳо шудаи мишкӣни кулола дар саҳро
که لاله ها شده مشکین کلاله در صحرا
зи кӯҳ , домани дашти ҷунуни пар аз санг аст
ز کوه، دامن دشت جنون پر از سنگ است
Шавад насиб ки то ин нўолаҳ дар саҳро
شود نصیب که تا این نواله در صحرا
Ба доғ обила ёбанд дашти паймоён
به داغ آبله یابند دشت پیمایان
Нишони пои марои ҳамчуи лола дар саҳро
نشان پای مرا همچو لاله در صحرا
Ҳануз аз асари дӯди оҳ маҷнӯн аст
هنوز از اثر دود آه مجنون است
Сиёҳи равзани чашми ғизола дар саҳро
سیاه روزن چشم غزاله در صحرا
Тараҳҳумаст ба маҷнӯни ман ки ме шаканд
ترحم است به مجنون من که می شکند
Хумори санги маломат ба жола дар саҳро
خمار سنگ ملامت به ژاله در صحرا
Ба чашми ваҳшат , маҷнӯни даври гирди маро
به چشم وحشت، مجنون دور گرد مرا
Саводи шаҳр буд доғи лола дар саҳро
سواد شهر بود داغ لاله در صحرا
Шудааст кӯчау бозори пари зи девона
شده است کوچه و بازار پر ز دیوانه
Ба ман шудааст ҷунун то ҳавола дар саҳро
به من شده است جنون تا حواله در صحرا
Сиёҳи хаймаи Лайлӣ дар гиряи маҷнӯн
سیاه خیمه لیلی در گریه مجنون
Ниҳон ба хӯн шуда чун доғи лола дар саҳро
نهان به خون شده چون داغ لاله در صحرا
Гул ҳамеша баҳораст доғи ман соиб
گل همیشه بهارست داغ من صائب
Агар баҳор занад ҷӯш , лола дар саҳро
اگر بهار زند جوش، لاله در صحرا