Ба кӯй ишқ мабар зоҳиди риёе ро

به کوی عشق مبر زاهد ریایی را

Макун ба шаҳри бдомўз , рӯстоӣ ро

مکن به شهر بدآموز، روستایی را

Ҷамоатӣ ки ба бегонагон наме ҷӯшанд

جماعتی که به بیگانگان نمی جوشند

Начидаанд гули боғи ошноӣ ро

نچیده اند گل باغ آشنایی را

зи зулфи мотамёни нохунӣ чаҳ бигушоед ?

ز زلف ماتمیان ناخنی چه بگشاید؟

Қалам чаҳ дод диҳад қиссаи ҷудоиро ?

قلم چه داد دهد قصه جدایی را؟

Чаҳ дил ба шабнами ин боғу бӯстони бандам ?

چه دل به شبنم این باغ و بوستان بندم؟

Ки кардаанд равон , дарс бевафое ро

که کرده اند روان، درس بی وفایی را

Ҳалоки ғайрати он раҳравам ки ме дорад

هلاک غیرت آن رهروم که می دارد

зи чашми обилаи пинҳон , бараҳнаи пое ро

ز چشم آبله پنهان، برهنه پایی را

зи нақши шҳпри тоўс метавон донист

ز نقش شهپر طاوس می توان دانست

Ки чшмҳост ба дунбол , худнамое ро

که چشمهاست به دنبال، خودنمایی را

намешавад нашавад фарқи саракашони помол

نمی شود نشود فرق سرکشان پامال

Сафар ба хок буд новаки ҳавоӣ ро

سفر به خاک بود ناوک هوایی را

Талоши чошнии кунҷи он даҳани соиб

تلاش چاشنی کنج آن دهن صائب

Ба коми шукр , ширин кунад гадоӣ ро

به کام شکر، شیرین کند گدایی را