Май фориғ аз ҷаҳон мукаррар кунад туро

می فارغ از جهان مکرر کند ترا

Дар ҳар пиёлаи олам дигар кунад туро

در هر پیاله عالم دیگر کند ترا

Қонеъ ба талху шӯри ҷаҳони шӯ ки ин навол

قانع به تلخ و شور جهان شو که این نوال

Эмини зи шӯри чашмӣ ахтар кунад туро

ایمن ز شور چشمی اختر کند ترا

Гар чархи сифлаи ғӯта ба гавҳар туро диҳад

گر چرخ سفله غوطه به گوهر ترا دهد

Тан дар мада чу ришта , ки лоғар кунад туро

تن در مده چو رشته، که لاغر کند ترا

Аз печу тоби ишқи макаши сар чу бедилон

از پیچ و تاب عشق مکش سر چو بیدلان

То ҳамчуи теғ , соҳиб ҷавҳар кунад туро

تا همچو تیغ، صاحب جوهر کند ترا

Тан дар мада ба хоб чу шабнами дарин чаман

تن در مده به خواب چو شبنم درین چمن

Аз гул агар чаҳ болаш ва бистар кунад туро

از گل اگر چه بالش و بستر کند ترا

Магушоӣ чун садафи лаби хоҳиши дарин муҳӣт

مگشای چون صدف لب خواهش درین محیط

Нитсаон агар чаҳ махзан гавҳар кунад туро

نیسان اگر چه مخزن گوهر کند ترا

Асбоби ҳасрати ту саранҷом ме диҳад

اسباب حسرت تو سرانجام می دهد

Гар рӯзгори сифла тавонгар кунад туро

گر روزگار سفله توانگر کند ترا

Муҳтоҷ мекунад ба дамии оби оқибат

محتاج می کند به دمی آب عاقبت

Давлат агар ду қарн Сикандар кунад туро

دولت اگر دو قرن سکندر کند ترا

Тан дар мада ки мекунадат оқибати ҳилол

تن در مده که می کندت عاقبت هلال

Эҳсони меҳр агар ма анвар кунад туро

احسان مهر اگر مه انور کند ترا

Чарх хасис мешаканд не ба нохунат

چرخ خسیس می شکند نی به ناخنت

Ширин агар чаҳ ком ба шукр кунад туро

شیرین اگر چه کام به شکر کند ترا

Омода гудохтан худ чу шамъи шӯ

آماده گداختن خود چو شمع شو

Аз зари сипеҳри сифлагар афсар кунад туро

از زر سپهر سفله گر افسر کند ترا

Май сўздт ба доғи ҷигарсӯзи оқибат

می سوزدت به داغ جگرسوز عاقبت

Гар навбаҳори лола аҳмар кунад туро

گر نوبهار لاله احمر کند ترا

Бтхонаҳ мекунад дил чун каъбаи туро

بتخانه می کند دل چون کعبه ترا

Он содаи дил ки хона мусаввир кунад туро

آن ساده دل که خانه مصور کند ترا

Парвонаи наҷот ҷҳимаст пухтагӣ

پروانه نجات جحیم است پختگی

Хомӣ чу авди туъма миҷмар кунад туро

خامی چو عود طعمه مجمر کند ترا

Икрнг агар ба оташи сӯзони шӯии зи сидқ

یکرنگ اگر به آتش سوزان شوی ز صدق

Эмини з сӯхтан чу самандар кунад туро

ایمن ز سوختن چو سمندر کند ترا

Аз ғифлати ин чунин ки турои чашм сахт шуд

از غفلت این چنین که ترا چشم سخت شد

Мушкил ки дӯди дили мижае тар кунад туро

مشکل که دود دل مژه ای تر کند ترا

Аз дарду доғи ишқи дилати об агар шавад

از درد و داغ عشق دلت آب اگر شود

Фориғи зи хулду чашма кавсар кунад туро

فارغ ز خلد و چشمه کوثر کند ترا

Соиби зи остони қаноати мтоб рӯй

صائب ز آستان قناعت متاب روی

Кин хок , бе ниёзи з шукр кунад туро

کاین خاک، بی نیاز ز شکر کند ترا