Дарёб субҳи файзи насими баҳор ро

دریاب صبح فیض نسیم بهار را

Дар дидаи ҷои даҳ ин нафас беғубор ро

در دیده جا ده این نفس بی غبار را

Бо дарди худ гузори ман хоксор ро

با درد خود گذار من خاکسار را

Аз рӯй гирдбод мефишон ғубор ро

از روی گردباد میفشان غبار را

Саҳласт агар ба хоби шаб қадар бугзарад

سهل است اگر به خواب شب قدر بگذرد

Дар хоб магзарон дами субҳи баҳор ро

در خواب مگذران دم صبح بهار را

Аз чашм ӯ ба як нигаҳ хушк қонеъем

از چشم او به یک نگه خشک قانعیم

Тай кардаем хоҳиши бӯсу канор ро

طی کرده ایم خواهش بوس و کنار را

Берун шудани зи олами таклиф , неъматӣ аст

بیرون شدن ز عالم تکلیف، نعمتی است

Девона аз худои талабади навбаҳор ро

دیوانه از خدا طلبد نوبهار را

Бе ихтиёри хӯни зи лаб захм ме чакад

بی اختیار خون ز لب زخم می چکد

Натавон зи шикваи басти даҳони хумор ро

نتوان ز شکوه بست دهان خمار را

Бо рӯй сахт , хурдаи зи мумсик тавон гирифт

با روی سخت، خرده ز ممسک توان گرفت

Оҳани зи сулби санги براردи шарор ро

آهن ز صلب سنگ برآرد شرار را

Гум мешаванд халқ ба зери фалаки тамом

گم می شوند خلق به زیر فلک تمام

Гавҳар набандад ин садаф беқарор ро

گوهر نبندد این صدف بی قرار را

Дунболи сайд , қатра беҷо наме занам

دنبال صید، قطره بی جا نمی زنم

Ман ром мекунам ба рамидани шикор ро

من رام می کنم به رمیدن شکار را

Шаби зинда дор бош ки шаби рӯз равшан аст

شب زنده دار باش که شب روز روشن است

Дар чашми боз , дидаи шаби зиндаи дор ро

در چشم باز، دیده شب زنده دار را

Тоби шиканҷа ?ут набӯдгар зи чашми шӯр

تاب شکنجه ات نبود گر ز چشم شور

Соиби наҳуфтаи дори дили доғдор ро

صائب نهفته دار دل داغدار را