Субҳи кушода рӯй буд дар ҳиҷоби шаб

صبح گشاده‌روی بوَد در حجاب شب

Чун бод , срсрӣ магзар аз ниқоби шаб

چون باد، سرسری مگذر از نقاب شب

Аз субҳ то ду мӯӣ нигардида , оби даҳ

از صبح تا دو موی نگردیده، آب ده

Чашмӣ чу анҷум аз рухи пари обу тоби шаб

چشمی چو انجم از رخ ِ پر آب و تاب شب

Ҳангоми субҳро ба шукр хоб магзарон

هنگام صبح را به شکر خواب مگذران

Каз равшанӣаст ин ду нафаси интихоби шаб

کز روشنی است این دو نفس انتخاب شب

Дар пеши қаҳрамони худои саҷда воҷиб аст

در پیش قهرمان خدا سجده واجب است

Гардани макаши зи тоъати молики рқоби шаб

گردن مکش ز طاعت مالک رقاب شب

Хоҳӣ шавад шикори ту ваҳшии ғизоли файз

خواهی شود شکار تو وحشی‌غزال‌ِ فیض

Чин кун каманди мишкӣн аз печу тоби шаб

چین کن کمند مشکین از پیچ و تاب شب

Аз шамъи ёди гир , ки ҷузи ашк ва оҳ нест

از شمع یاد گیر، که جز اشک و آه نیست

Ҷинс дигар зи олами асбоб , боби шаб

جنس دگر ز عالم اسباب، باب شب

Абри сиёҳ , ҳомили борон раҳмат аст

ابر سیاه، حامل باران رحمت است

Тухмӣ ба хок кун ба умеди саҳоби шаб

تخمی به خاک کن به امید سحاب شب

Аз машриқи ҷигари нафас оташин барор

از مشرق جگر نفس آتشین برآر

Каз оҳи шуълаи бор буд офтоби шаб

کز آه‌ِ شعله‌بار بوَد آفتاب شب

Райҳон хулд нест сазовор ҳар суфол

ریحان خلد نیست سزاوار هر سفال

Ҳар мурдаи дил чигуна шавад комёби шаб ?

هر مرده‌دل چگونه شود کامیاب شب؟

Бурдор сари зи хоб азон пештар ки субҳ

بردار سر ز خواب ازان پیشتر که صبح

Теғи ҷигар шикоф кашад аз қроби шаб

تیغ‌ ِ جگر‌شکاف کشد از قراب شب

То раҳи барӣ ба ҳасани рақамҳои ин китоб

تا ره بری به حسن رقم‌های این کتاب

зи анҷум назора кун рақами интихоби шаб

ز انجم نظاره کن رقم انتخاب شب

Дар мағз ҳар ки сӯхтааст аз фурӯғи рӯз

در مغز هر‌که سوخته‌است از فروغ روز

Райҳони хулдро набӯд обу тоби шаб

ریحان خلد را نبود آب و تاب شب

Дар хоб ҳар шабӣ ки ба ғифлат кунанд рӯз

در خواب هر شبی که به غفلت کنند روز

Дар чашми зинда дил набӯд дар ҳисоби шаб

در چشم ِ زنده‌دل نبود در حساب‌ِ شب

Дар дидае ки пардаи ғифлати ҳиҷоби баст

در دیده‌ای که پردهٔ غفلت حجاب بست

Аз субҳи ид беш буд фатҳи боби шаб

از صبح عید بیش بود فتح باب شب

Беофтоб рӯ набӯд зулфи анбарин

بی آفتابِ رو نبود زلف عنبرین

Зинҳори пушт даст мазан бар ниқоби шаб

زنهار پشت دست مزن بر نقاب شب

Аз нур тоъаташ нанамудӣ сифед рӯй

از نور طاعتش ننمودی سفید روی

Фардои растхез чаҳ гӯйии ҷавоби шаб ?

فردای رستخیز چه گویی جواب شب‌؟

Чун шаб ба хоб сарф макун файзи субҳ ро

چون شب به خوابْ صرف مکن فیض صبح را

Ғофили магарад аз нафаси интихоби шаб

غافل مگرد از نفس انتخاب شب

Ҳар корро ба вақт адо кун ки хоби рӯз

هر کار را به وقت ادا کن که خواب روز

Нагирифт пеши дидаи вари ани ҷои хоби шаб

نگرفت پیش دیده‌ور‌ان جای خواب شب

Дар ҳеҷ нуқта нест ки сад нукта дарҷ нест

در هیچ نقطه نیست که صد نکته درج نیست

Чун хома срсрӣ магзар аз китоби шаб

چون خامه سرسری مگذر از کتاب شب

Дар шаби мубин ба чашми ҳақорат ки офтоб

در شب مبین به چشم حقارت که آفتاب

Бошад чу байза дар таҳи боли ғроби шаб

باشد چو بیضه در ته بال غراب شب

Гар дар рикоб рӯз занад қатраи офтоб

گر در رکاب روز زند قطرهٔ آفتاب

Анҷум равад ба хайлу ҳашам дар рикоби шаб

انجم رود به خیل و حَشَم در رکاب شب

Дар боргоҳи рӯз буд бори ом , ом

در بارگاه روز بود بار عام، عام

Ҷуз хос нест муҳаррами олии ҷаноби шаб

جز خاص نیست محرم عالی‌جناب شب

Фаршаст нури файзи дарин қуббаҳои нур

فرش است نور فیض درین قبه‌های نور

Ғофил машав зи қулзуми заррини ҳубоби шаб

غافل مشو ز قلزم زرین حباب شب

То боди субҳи тай нанамудааст ин бисот

تا باد صبح طی ننموده است این بساط

Бархез ва ҳимматӣ баталаб аз ҷаноби шаб

برخیز و همتی بطلب از جناب شب

Бечашмтар чу шамъ макун рости қад ки ҳаст

بی چشم تر چو شمع مکن راست قد که هست

Аз ашки талхи сӯхтаи ҷонони гулоби шаб

از اشک تلخ سوخته‌جانان گلاب شب

Хомаст дар шариъати равшани дилони ишқ

خام است در شریعت‌ِ روشن‌دلان عشق

Парвонаи вор ҳар ки нагардад кабоби шаб

پروانه‌وار هر که نگردد کباب شب

Бар файзи кимиёии шаби тира шоҳид аст

بر فیض کیمیای شب تیره شاهد است

Хӯни шафақ ки машк шуд аз инқилоби шаб

خون شفق که مشک شد از انقلاب شب

Чашми ситора май пурд аз шавқи оҳи ту

چشم ستاره می‌پرد از شوق آه تو

Чашми сияҳи дили ту ҳамон масти хоби шаб

چشم سیه‌دل‌ِ تو همان مست خواب شب

Дар дидае ки нест чу маҷнӯни ғубори ақл

در دیده‌ای که نیست چو مجنون غبار عقل

Бошад сиёҳи хаймаи Лайлӣ , ҷаноби шаб

باشد سیاه خیمه لیلی، جناب شب

Чандон ки дили сиёҳи намояди шароби рӯз

چندان که دل سیاه نماید شراب روز

Занг аз дил сиёҳ задойад шароби шаб

زنگ از دل سیاه زداید شراب شب

Шастанд зи ашк , зиндаи дилон рӯй худ чу шамъ

شستند ز اشک، زنده‌دلان روی خود چو شمع

Ту вақти субҳ рӯй нишастӣ зи хоби шаб

تو وقت صبح روی نشُستی ز خواب شب

Дар чашм нарм туаст агар пардаҳои хоб

در چشم نرم توست اگر پرده‌های خواب

Резади намак ба дидаи ман моҳтоби шаб

ریزد نمک به دیده من ماهتاب شب

Дар дидаи ситораи шиносони ишора Эй аст

در دیده ستاره‌شناسان اشاره‌ای است

Ҳар моҳи нав ба ҷилваи по дар рикоби шаб

هر ماه نو به جلوه پا در رکاب شب

Бо як ҷаҳони кушодаи назар чун ситорагон

با یک جهان گشاده نظر چون ستارگان

Бастӣ чигуна чашми ту ғофили зи хоби шаб ?

بستی چگونه چشم تو غافل ز خواب شب؟

Чун хӯни мурда , тан задӣ аз хоби зери пӯст

چون خون مرده، تن‌زدی از خواب زیر پوست

Мишкӣн насохтӣ нафас аз машки ноби шаб

مشکین نساختی نفس از مشک ناب شب

Аз шаб ба рӯй ман дар тавфиқи во шуда аст

از شب به روی من در توفیق وا شده‌است

Соиб чигуна дасти кашам аз рикоби шаб ?

صائب چگونه دست کشم از رکاب شب؟