Ин ки зоҳид кард паҳлавии худ аз дунёи тиҳӣ

این که زاهد کرد پهلوی خود از دنیا تهی

Кош дар пой гулӣ мекард як минои тиҳӣ

کاش در پای گلی می‌کرد یک مینا تهی