Бар гули рухсор ӯ то зулфи печ ва тоб зад

بر گل رخسار او تا زلف پیچ و تاب زد

Шҳпри парвонаи силӣ бар рух маҳтоб зад

شهپر پروانه سیلی بر رخ مهتاب زد

Аз шкрхўоби хазони умед бедорӣ надошт

از شکرخواب خزان امید بیداری نداشت

Сояи сарви ту бар рӯй гулистон об зад

سایه سرو تو بر روی گلستان آب زد