То ба кӣ давр буд сояи ибрози сари мо ?

تا به کی دور بود سایه ابراز سر ما؟

Хушк бошад лаби мо чун ҷигари соғари мо

خشک باشد لب ما چون جگر ساغر ما

Шуълаи пеши ҷигари сӯхтаи мо хом аст

شعله پیش جگر سوخته ما خام است

Боли парвона буд як варақ аз дафтари мо

بال پروانه بود یک ورق از دفتر ما