зи шӯри булбулони гул аз ҳавоӣ худ наме уфтад

ز شور بلبلان گل از هوای خود نمی افتد

зи оҳи субҳ , хуршед аз ҳавоӣ худ наме уфтад

ز آه صبح، خورشید از هوای خود نمی افتد

Ғурур ҳасан дорад ғофил аз хати лолаи рӯйон ро

غرور حسن دارد غافل از خط لاله رویان را

Назари тоўсро аз пар ба пой худ наме уфтад

نظر طاوس را از پر به پای خود نمی افتد

Чаро маъшӯқи ошиқи пешаи ман дар дили шабҳо

چرا معشوق عاشق پیشه من در دل شبها

Ба гирд худ намегардад , ба пой худ наме уфтад

به گرد خود نمی گردد، به پای خود نمی افتد