Чу барги сабз каз бод хазоне зард ме гардад

چو برگ سبز کز باد خزانی زرد می گردد

Нишинад ҳар ки бо ман як нафас ҳамдард ме гардад

نشیند هر که با من یک نفس همدرد می گردد

Ба мегуфтам ғубори кулуфт аз хотир фурӯ шавем

به می گفتم غبار کلفت از خاطر فرو شویم

Надонистам ки аз оби Асия пургирд ме гардад

ندانستم که از آب آسیا پرگرد می گردد

Чунон каз субҳи хезади тирагӣ аз домани шабҳо

چنان کز صبح خیزد تیرگی از دامن شبها

Сиёҳии давр аз дилҳо ба оҳ сард ме гардад

سیاهی دور از دلها به آه سرد می گردد

Чунон каз хоби сангини дида шбхиз осоед

چنان کز خواب سنگین دیده شبخیز آساید

Дил бе тоби ман сокини зи кӯҳ дард ме гардад

دل بی تاب من ساکن ز کوه درد می گردد