Ба дарвеш аз туҳидастии гуворо марг ме гардад

به درویش از تهیدستی گوارا مرگ می گردد

Хазони фасли баҳори мардум бебарг ме гардад

خزان فصل بهار مردم بی برگ می گردد

Чароғиро ки равған мекашад дӯдӣ наме бошад

چراغی را که روغن می کشد دودی نمی باشد

Надорад оҳи ҳасрат ҳар ки шодӣ марг ме гардад

ندارد آه حسرت هر که شادی مرگ می گردد