Нафасро софӣ аз кулуфти харош сина ме созад

نفس را صافی از کلفت خراش سینه می سازد

Ки савҳони теғи ноҳамворро ойӣна ме созад

که سوهان تیغ ناهموار را آیینه می سازد

зи марги ошиқон парво надорад ҳасан бе парво

ز مرگ عاشقان پروا ندارد حسن بی پروا

Ки сад тӯтии зи муми сабзи ин ойӣна ме созад

که صد طوطی ز موم سبز این آیینه می سازد