Қонеъ ба ҷуръа нест лаб мегусор мо

قانع به جرعه نیست لب میگسار ما

Майхонаро ба оби расонади хумори мо

میخانه را به آب رساند خمار ما

эй ҷилваи насими тараҳҳум чаҳ кӯтаҳӣ аст

ای جلوه نسیم ترحم چه کوتهی است

Дар ғунчаи занги басти гули эътибори мо

در غنچه زنگ بست گل اعتبار ما

Аз нахли муми сад гули рангини шкФту рехт

از نخل موم صد گل رنگین شکفت و ریخت

Як барги сабзи сар назд аз шохсори мо

یک برگ سبز سر نزد از شاخسار ما

Имшаб ки омадааст ба кафи себи он зқн

امشب که آمده است به کف سیب آن ذقن

Холӣаст ҷои шиша май дар канори мо

خالی است جای شیشه می در کنار ما