Сухан чу ҳар ду лаб ӯ ба икдгр ме хӯрд

سخن چو هر دو لب او به یکدگر می خورد

Чу риштаи ғӯта ба сарчашма гуҳар ме хӯрд

چو رشته غوطه به سرچشمه گهر می خورد

Сафар гузин ки ба чашми ҷаҳони шӯии ширин

سفر گزین که به چشم جهان شوی شیرین

Азизи Мисри шабу рӯзи ин шукр ме хӯрд

عزیز مصر شب و روز این شکر می خورد

Хуши он малол ки аз остини марҳамён

خوش آن ملال که از آستین مرهمیان

Насими судаи алмос бар ҷигар ме хӯрд

نسیم سوده الماس بر جگر می خورد