Чаҳ шуд дигар ки фиғон аз дилам хурӯш кашид ?

چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟

Либоси офиятами дасти ғами з дӯш кашид

لباس عافیتم دست غم ز دوش کشید

Камони ҳасан ки дар банди моҳи канъон буд

کمان حسن که در بند ماه کنعان بود

Хати сиёҳи ту аз гӯш то ба гӯш кашид

خط سیاه تو از گوش تا به گوش کشید