Лолаи оташ забон афрӯхт дар гулшани чароғ

لاله آتش زبان افروخت در گلشن چراغ

Баъди азин дар хоб бинад дидаи равшани чароғ

بعد ازین در خواب بیند دیده روشن چراغ

Аз ҷабини сӯрати девор оташ ме чакад

از جبین صورت دیوار آتش می چکد

Дар чунин базмӣ чаро андешад аз мурдани чароғ ?

در چنین بزمی چرا اندیشد از مردن چراغ؟

Хизри дилсӯзӣ наме байнами дарин саҳро , магар

خضر دلسوزی نمی بینم درین صحرا، مگر

Гарм рафторӣ фурӯзад пеши пои ман чароғ

گرم رفتاری فروزد پیش پای من چراغ