Ҳар кас ки чун садафи даҳан хеш кард пок

هر کس که چون صدف دهن خویش کرد پاک

Лабрез мешавад зи гуҳарҳои тобнок

لبریز می شود ز گهرهای تابناک

Бесаҷда мекунанд намози ҷиноза ро

بی سجده می کنند نماز جنازه را

Магузор пеши мурдаи дилон рӯй худ ба хок

مگذار پیش مرده دلان روی خود به خاک