Дар либос аз синаи тФсидаҳи оҳӣ май кашам

در لباس از سینه تفسیده آهی می کشم

Шамъи фонӯсами нафас дар парда гоҳе май кашам

شمع فانوسم نفس در پرده گاهی می کشم

Гарчи аз машқи ҷунун афтодаам чун хомаи боз

گرچه از مشق جنون افتاده ام چون خامه باز

Кор ҳар ҷо бар сар уфтад мади оҳӣ май кашам

کار هر جا بر سر افتد مد آهی می کشم

Суҳбат халқаст маҷнӯни маро бар дили гарон

صحبت خلق است مجنون مرا بر دل گران

Хешро аз коми шерон дар паноҳӣ май кашам

خویش را از کام شیران در پناهی می کشم