Хуши он шабӣ ки кунам масти дида бонаш ро

خوش آن شبی که کنم مست دیده بانش را

Ба дасти бӯсаи даҳуми хоки остонаш ро

به دست بوسه دهم خاک آستانش را

Ҳадисӣ аз гули рухсор ӯ ки мегуяд ?

حدیثی از گل رخسار او که می گوید؟

Ки ҳамчуи ғунчаи пар аз зар кунам даҳонаш ро

که همچو غنچه پر از زر کنم دهانش را

Гулӣ ки нест ба фармон ӯ , чу нофармон

گلی که نیست به فرمان او، چو نافرمان

Бароварами зи пас сари буруни забонаш ро

برآورم ز پس سر برون زبانش را

Шаҳиди бода чу хоҳед ҷон нав ёбад

شهید باده چو خواهید جان نو یابد

Ба чӯб ток бисӯзед устихонаш ро

به چوب تاک بسوزید استخوانش را