Сириштаанд ба девонагии сиришти маро

سرشته اند به دیوانگی سرشت مرا

наме тавон ба қалам дод хубу зишти маро

نمی توان به قلم داد خوب و زشت مرا

Маро ба резиши абри баҳор ҳоҷат нест

مرا به ریزش ابر بهار حاجت نیست

Раги бурӣдаи токӣ басаст кишти маро

رگ بریده تاکی بس است کشت مرا