Фарҳодаму сабот қадам ҳаст пеша ам

فرهادم و ثبات قدم هست پیشه ام

Нохуни давонида дар ҷигари санг теша ам

ناخن دوانده در جگر سنگ تیشه ام

Аз бахти шӯр дар намаки обам чу мағзи талх

از بخت شور در نمک آبم چو مغز تلخ

намерўтрш кунад чу даройад ба шиша ам

می روترش کند چو درآید به شیشه ام

Аз нохуни оби дашнаи алмос барда ам

از ناخن آب دشنه الماس برده ام

Фарҳодро ба кӯҳ ҷҳондаҳаст теша ам

فرهاد را به کوه جهانده است تیشه ام