Сад хандаи вокшми зи ту то тарк ҷон кунам

صد خنده واکشم ز تو تا ترک جان کنم

Дар хӯни сад баҳори рӯм то хазон кунам

در خون صد بهار روم تا خزان کنم

Теғаши зи сахти ҷонӣ ман кунад агар шавад

تیغش ز سخت جانی من کند اگر شود

Лавҳи мазори хеши зи санг Фсон кунам

لوح مزار خویش ز سنگ فسان کنم