Рӯят ки шасти чеҳра ба оташи ниқоби азу

رویت که شست چهره به آتش نقاب ازو

Шуд машриқи ситорау маи офтоби азу

شد مشرق ستاره و مه آفتاب ازو

Чашми ҳаёи мадори зи хубон , ки оина аст

چشم حیا مدار ز خوبان، که آینه است

Имрӯзи дидае ки нарафтааст оби азу

امروز دیده ای که نرفته است آب ازو

Ҷуръати нигар ки дар қадаҳ мум карда ем

جرات نگر که در قدح موم کرده ایم

Он бодае ки ҳаст бт май кабоби азу

آن باده ای که هست بط می کباب ازو