Қиёматро ба рафтор оварад сарви равони ту

قیامت را به رفتار آورد سرو روان تو

Занад меҳр хамӯшӣ бар лаби исои забони ту

زند مهر خموشی بر لب عیسی زبان تو

Саборо манъ мекардам зи гулзорат , чаҳ донистам

صبا را منع می کردم ز گلزارت، چه دانستم

Ки зери дасти сад гулчин барояд гулистони ту

که زیر دست صد گلچین برآید گلستان تو