То хаёли зулф ӯ раҳ дар дил девона дошт

تا خیال زلف او ره در دل دیوانه داشت

Аз пару боли парии ҷоруби ин вайрона дошт

از پر و بال پری جاروب این ویرانه داشت

Шишаи номӯси ман то бар канори тоқ буд

شیشه ناموس من تا بر کنار طاق بود

Ҳар ки сангӣ дошт аз баҳри ман девона дошт

هر که سنگی داشت از بهر من دیوانه داشت

Май шикаст аз хӯни ман доими хумори хеш ро

می شکست از خون من دایم خمار خویش را

Чашми махмурӣ ки дар ҳар гӯшаи сад майхона дошт

چشم مخموری که در هر گوشه صد میخانه داشت