Ба даст агар чаҳ матоъӣ ба ҷуз гуноҳ надорам

به دست اگر چه متاعی به جز گناه ندارم

Вале чаҳ чора ки ғайр аз дарат паноҳ надорам

ولی چه چاره که غیر از درت پناه ندارم

Ҳам аз ту пеши ту нолами хилофи мардуми олам

هم از تو پیش تو نالم خلاف مردم عالم

Куҷои рӯм ки ҷузи ин дар гурезгоҳ надорам

کجا روم که جز این در گریزگاه ندارم

Касе надоди паноҳами ту раҳ ба хештанами даҳ

کسی نداد پناهم تو ره به خویشتنم ده

Ки ошкору ниҳони ҷузи сӯии ту роҳ надорам

که آشکار و نهان جز سوی تو راه ندارم

Баҳоии васли ту бисёр ва ман бизоъатами андак

بهای وصل تو بسیار و من بضاعتم اندک

Ба хӯрд ишқ дариғо ки дастгоҳ надорам

به خورد عشق دریغا که دستگاه ندارم

Аз ин навой дамодами вази ин сиришки паёпай

از این نوای دمادم وز این سرشک پیاپی

Ба дида ашк намонад ва ба сина оҳ надорам

به دیده اشک نماند و به سینه آه ندارم

Бирез хӯни ман имшаби куҷои маҷоли тазаллум

بریز خون من امشب کجا مجال تظلم

Маро ки рӯзи қазои ҷузи яке гувоҳ надорам

مرا که روز قضا جز یکی گواه ندارم

Ба Ямани ишқи ту умрӣаст эй гадои ту шоҳон

به یمن عشق تو عمری است ای گدای تو شاهان

Ки ҳеҷ биму умед аз гадо ва шоҳ надорам

که هیچ بیم و امید از گدا و شاه ندارم

Гарми зи фарти карами рӯи сифеди хоҳӣу фориғ

گرم ز فرط کرم رو سفید خواهی و فارغ

Ба ҳашари воҳима аз нома ӣ сиёҳ надорам

به حشر واهمه از نامه ی سیاه ندارم

Ба тоҷ зар натавон сари зи роҳи баради сФоӣӣ

به تاج زر نتوان سر ز راه برد صفائی

Маро ки бар сари кӯяш ба сар кулоҳ надорам

مرا که بر سر کویش به سر کلاه ندارم