Қиёмат аз чаҳ туро гуфтаанд дар қаду қомат

قیامت از چه ترا گفته اند در قد و قامت

Ки нест фитнаи ҳаме дар ҳисобгоҳи қиёмат

که نیست فتنه همی در حسابگاه قیامت

Сифоти ҳуру сафои қусӯр бовараш уфтад

صفات حور و صفای قصور باورش افتد

Ба хона ӣ ту кндкоФр ар ду рӯзи иқомат

به خانه ی تو کندکافر ار دو روز اقامت

Ба злу масканат ар зиндагии гузашт чаҳ нуқсон

به ذل و مسکنت ار زندگی گذشت چه نقصان

Маро ки давлат ишқ аст фузуд ъзу шаҳодат

مرا که دولت عشق است فزود عز و شهادت

Ба буии ҳури ҷинон ҳар ки бугзарад зи ту ӣнҷо

به بوی حور جنان هر که بگذرد ز تو اینجا

Аҷаб на кораш агар мунтаҳӣ шавад ба надомат

عجب نه کارش اگر منتهی شود به ندامت

Фироқ бо ҳамаи сахтӣ маро накишт дариғо

فراق با همه سختی مرا نکشت دریغا

Биё ки дар қидмати ҷони даҳум ба ваҷҳи ғаромат

بیا که در قدمت جان دهم به وجه غرامت

Ҳар он ки шуд ба раҳати куштаи зинда абадӣ шуд

هر آن که شد به رهت کشته زنده ابدی شد

Туро барои тафохури ҳамин басаст каромат

ترا برای تفاخر همین بس است کرامت

Бутӣ ки дил ба нигоҳаши супурди орифу омӣ

بتی که دل به نگاهش سپرد عارف و عامی

Ба тарк ӯ магушо лаб ки нест ҷои маломат

به ترک او مگشا لب که نیست جای ملامت

Ҷудоӣ аз рухи ҷонони марои кадоми сабурӣ

جدایی از رخ جانان مرا کدام صبوری

Раҳоӣ аз ғами ҳиҷрони марои кадоми мақомат

رهایی از غم هجران مرا کدام مقامت

Дигар ба даъвии ҳиҷрони маро чаҳ кори сафойӣ

دگر به دعوی هجران مرا چه کار صفایی

Аз ин мухотираи грҷони бурун барам ба саломат

از این مخاطره گرجان برون برم به سلامت