Ба номи онкии равони офариди танҳо ро

به نام آنکه روان آفرید تن ها را

Забони ниҳод ба ком аз карами даҳанҳо ро

زبان نهاد به کام از کرم دهن ها را

Даҳону кому забонӣ ба кори барад ва дар ӯ

دهان و کام و زبانی به کار برد و در او

Ба лутф таъбия фармуд ин суханҳо ро

به لطف تعبیه فرمود این سخن ها را

Салои ишқ ба ушшоқ зад зи парда ӣ шӯр

صلای عشق به عشاق زد ز پرده ی شور

Пар аз хурӯшу фиғони сохт анҷуманҳо ро

پر از خروش و فغان ساخت انجمن ها را

Зчрх дар гузарад то сарви булбул ва сор

زچرخ در گذرد تا سرو بلبل و سار

Фузуд Фрҳӣ аз сарви вгли чаманҳо ро

فزود فرهی از سرو وگل چمن ها را

Ниҳод дар кафи таркони масти зи абрӯи теғ

نهاد در کف ترکان مست ز ابرو تیغ

Ки хуфта дар дил хӯн бингар диданҳо ро

که خفته در دل خون بنگر دیدن ها را

Нигошт бар рухи хубони зхти нуқӯши шигарф

نگاشت بر رخ خوبان زخط نقوش شگرف

Ки дил ба чоҳи фитна ҳо фитаду Фтнҳо ро

که دل به چاه فتنه ها فتد و فتن ها را

Сипоҳи ғамза ба чашми сияҳи супурду шикаст

سپاه غمزه به چشم سیه سپرد و شکست

Ба сарфи ним назари қалби сафи шиканҳо ро

به صرف نیم نظر قلب صف شکن ها را

Изори гули баданонро либос насрин дӯхт

عذار گل بدنان را لباس نسرین دوخت

Ки лола гаван кунад аз хӯни дили кафанҳо ро

که لاله گون کند از خون دل کفن ها را

Асири зулф парешон шаванд то ҷамъӣ

اسیر زلف پریشان شوند تا جمعی

Қарор дод ба мӯӣ батон шиканҳо ро

قرار داد به موی بتان شکن ها را

Ба қад сим барон аз ҳарир ҳасан бурид

به قد سیم بران از حریر حسن برید

Қабои нозу қбокрди перҳанҳо ро

قبای ناز و قباکرد پیرهن ها را

Сафойӣ аз сифати танҳои хасми ҷони набард

صفایی از صفت تنهای خصم جان نبرد

Магари ту ёри шӯии ин ғариб танҳо ро

مگر تو یار شوی این غریب تنها را