Гар ба хории хӯни ман резад ба хоки остонат

گر به خواری خون من ریزد به خاک آستانت

Ба ки бурдорам ба ҳасрати сари зи пои посбонат

به که بردارم به حسرت سر ز پای پاسبانت

Вар ба ман дории равои ҷӯрӣ ки бар душмани писандӣ

ور به من داری روا جوری که بر دشمن پسندی

Он қадари коиди мусаввир дӯст дорам беш аз онат

آن قدر کآید مصور دوست دارم بیش از آنت

Поймардӣ гар кунад лутфи қадимами рӯзгорон

پایمردی گر کند لطف قدیمم روزگاران

Рӯй молами бостинт фарқ соем бостонт

روی مالم بآستینت فرق سایم بآستانت

Бо ҳамаи кин дар раҳ ӣ ишқ ту додам дайну дунё

با همه کین در ره ی عشق تو دادم دین و دنیا

Ваа чаҳ хоҳам кард бо худ бубинами меҳрбонат

وه چه خواهم کرد با خود ببینم مهربانت

Дод моро дар ғами ишқати аҷаби сабрии сабки по

داد ما را در غم عشقت عجب صبری سبک پا

Онкӣ кард аз иқтизои ҳасани чандини саргаронат

آنکه کرد از اقتضای حسن چندین سرگرانت

Гарчи диққатҳо зи мӯи борӣк тар кардем умрӣ

گرچه دقت ها ز مو باریک تر کردیم عمری

Боз донам нуктаҳо сари баста дар дил аз миёнат

باز دانم نکته ها سر بسته در دل از میانت

Васфи мо пеши камолат ноқисаст аммо чаҳ ҳосил

وصف ما پیش کمالت ناقص است اما چه حاصل

Миҳмони худ ки зи он маънӣ ки май зебад ба шанат

میهمان خود که ز آن معنی که می زیبد به شانت

Пеши чашми шӯри бахатон то туоне рӯ турш кун

پیش چشم شور بختان تا توانی رو ترش کن

Каз сухани талхии баради беруни лаби ширини забонат

کز سخن تلخی برد بیرون لب شیرین زبانت

Ранҷи ҳиҷронро сафойии сабр варзидан чаҳ ҷуброн

رنج هجران را صفایی صبر ورزیدن چه جبران

Чора ӣ ин ғам надонам ҷуз ба ҷонони базли ҷонат

چاره ی این غم ندانم جز به جانان بذل جانت