Онгуна сиришкам ба ғамати парда дар афтод

آنگونه سرشکم به غمت پرده در افتاد

КоФсонаҳ ӣ мо дар ҳамаи олам смр афтод

کافسانه ی ما در همه عالم سمر افتاد

Софаши ҳама дардӣ шуду обаши ҳамаи оташ

صافش همه دردی شد و آبش همه آتش

Ҳасратнигарӣ ҳар ки туро аз назар афтод

حسرت نگری هر که ترا از نظر افتاد

Айбами ҳамаи ҷӯянду саранҷоми ҷуз ин нест

عیبم همه جویند و سرانجام جز این نیست

Онро ки чу ман айби писандӣ ҳунар афтод

آنرا که چو من عیب پسندی هنر افتاد

Афсӯс ки бо он ҳамаи сарсабзӣу болаш

افسوس که با آن همه سرسبزی و بالش

Дар боғи туами шохи вафо бесамар афтод

در باغ توام شاخ وفا بی ثمر افتاد

Бо ин дили сӯзон шррнок надонам

با این دل سوزان شررناک ندانم

Кин мояи чзои нола ӣ мо беасар афтод

کاین مایه چزا ناله ی ما بی اثر افتاد

Ҷузи ашк ба чашмам нау ҷузи оҳ ба лаб нест

جز اشک به چشمم نه و جز آه به لب نیست

То оташи ишқами ҳама дар хушк ва тар афтод

تا آتش عشقم همه در خشک و تر افتاد

эй нахли муҳаббат чаҳ ниҳолии ту ки ҷовид

ای نخل محبت چه نهالی تو که جاوید

Ҷону дили ушшоқи турои барг ва бар афтод

جان و دل عشاق ترا برگ و بر افتاد

Сайдат наравад ногзр аз қайд ба ҷое

صیدت نرود ناگزر از قید به جایی

КоФтод чу дар доми ту аз бол ва пар афтод

کافتاد چو در دام تو از بال و پر افتاد

Дар гулшану домаш на нишон монад на номӣ

در گلشن و دامش نه نشان ماند نه نامی

Он мурғ ки мискин ба каманди ту дар афтод

آن مرغ که مسکین به کمند تو در افتاد

Грсъии рақиб аз дарат афканди марои давр

گرسعی رقیب از درت افکند مرا دور

Сад шукр ки ӯ низ чу ман дар бадар афтод

صد شکر که او نیز چو من در بدر افتاد

То аз ҳамаи каси рӯ ба ту оварад сафойӣ

تا از همه کس رو به تو آورد صفایی

Аз рӯй ъинодаши ҳамаи каси пушт сар афтод

از روی عنادش همه کس پشت سر افتاد