Қалам то сари зи савдои ту дркрд

قلم تا سر ز سودای تو درکرد

Варақро рухи зи хӯни дида тар кард

ورق را رخ ز خون دیده تر کرد

Ҳамон дӯди сияҳ каз хома бархест

همان دود سیه کز خامه برخاست

Аз ин оташи ҷаҳониро хабар кард

از این آتش جهانی را خبر کرد

Ба фари ҳасани ҷонони ишқи ҷони сӯз

به فر حسن جانان عشق جان سوز

Маро бо фарти гуми номӣ смр кард

مرا با فرط گم نامی سمر کرد

Ғами он ёр ҳар ҷое дариғо

غم آن یار هر جایی دریغا

Ки охири ҳамчуи хешам дрбдр кард

که آخر همچو خویشم دربدر کرد

Ба номизди маӣ каз як таҷаллӣ

به نامیزد مهی کز یک تجلی

Ҷаҳони ромоту ҳайрони сар ба сар кард

جهان رامات و حیران سر به سر کرد

Ба занҷири сари зулфаш дар он рӯй

به زنجیر سر زلفش در آن روی

Маро аз зулфи худ девона тар кард

مرا از زلف خود دیوانه تر کرد

зи ғами шодам ки ҳар дами зи ашку рухсор

ز غم شادم که هر دم ز اشک و رخسار

Канору доманами пари сим ва зар кард

کنار و دامنم پر سیم و زر کرد

Дилам то бар камар дидат сари зулф

دلم تا بر کمر دیدت سر زلف

Чу зулфи саркашати рӯ бркмр кард

چو زلف سرکشت رو برکمر کرد

На ман танҳо з лаълат мехӯрам хӯн

نه من تنها ز لعلت می خورم خون

Лабати ёқӯтро хӯн дарҷгар кард

لبت یاقوت را خون درجگر کرد

Даҳонати бас ки матбӯъасту ширин

دهانت بس که مطبوع است و شیرین

зи ғайрати Зуҳра дар ком шукр кард

ز غیرت زهره در کام شکر کرد

Сафойӣ дар ғамаш мардему рстим

صفایی در غمش مردیم و رستیم

Аҷали ғавғои моро мухтасар кард

اجل غوغای ما را مختصر کرد