Ба зулфи ҷустам аз он ду хати гурез гоҳе чанд

به زلف جستم از آن دو خط گریز گاهی چند

з кед давр қамар ёфтам паноҳӣ чанд

ز کید دور قمر یافتم پناهی چند

Ба хату талъат ӯ байн ки боғбони биҳишт

به خط و طلعت او بین که باغبان بهشت

Ду даста ӣ гултар баста бар гиёҳӣ чанд

دو دسته ی گل تر بسته بر گیاهی چند

Баёзи ҷабҳау зх бо саводи зулф ту чист

بیاض جبهه و زخ با سواد زلف تو چیست

Дамида дар шаби торики меҳру моҳӣ чанд

دمیده در شب تاریک مهر و ماهی چند

Ба қаду чеҳри ту ташбеҳи сарв ва моҳ хатост

به قد و چهر تو تشبیه سرو و ماه خطاست

Маранҷ агар ба ғалат кардам иштибоҳӣ чанд

مرنج اگر به غلط کردم اشتباهی چند

Надода ҷон ба вафояти зи бахти бади моӣим

نداده جان به وفایت ز بخت بد مائیم

Ба ҷурм ҳастӣ хеш аз ту узри хоҳӣ чанд

به جرم هستی خویش از تو عذر خواهی چند

Ба бандагӣ напазирад чу ман гадоӣ ро

به بندگی نپذیرد چو من گدایی را

Бутӣ ки банда ӣ фармон ӯст шоҳӣ чанд

بتی که بنده ی فرمان اوست شاهی چند

Бар ончӣ ки ғамат бо вуҷӯди мо кам ва беш

بر آنچه که غمت با وجود ما کم و بیش

Накард оташи сӯзон ба пари коҳӣ чанд

نکرد آتش سوزان به پر کاهی چند

Дил аз татовули ишқами фитода аз таъмир

دل از تطاول عشقم فتاده از تعمیر

Гузашт бар даҳ вайрони мо сипоҳӣ чанд

گذشت بر ده ویران ما سپاهی چند

Камон чу сохт сафойии қадати ситези рақиб

کمان چو ساخت صفایی قدت ستیز رقیب

Ту низ бификанаш аз паии хаданги оҳӣ чанд

تو نیز بفکنش از پی خدنگ آهی چند